Nadciśnienie tętnicze to choroba, która często przez lata nie daje żadnych objawów – stąd nazwa „cichy zabójca”. Wysokie ciśnienie krwi jest niebezpieczne, ponieważ stale obciąża i uszkadza naczynia krwionośne oraz kluczowe narządy wewnętrzne, co może prowadzić do zawału, udaru lub śmierci.
Niektórzy chorzy, których dopadło nadciśnienie, mogą się starać przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego. To rodzaj świadczenia, które nie pochodzi z ZUS tylko z miejskich lub gminnych ośrodków pomocy społecznej.
Polacy chorują i o tym nie wiedzą. Picie, palnie, sól, tłuszcz i nadwaga
Według oficjalnych danych Narodowego Funduszu Zdrowia zdiagnozowane nadciśnienie ma blisko 10 mln Polaków, czyli co trzeci dorosły. Jednak lekarze szacują, że rzeczywista liczba chorych sięga 12 milionów, ponieważ wiele osób po prostu nie wie o swojej chorobie.
Problem dotyczy około 42 proc. mężczyzn i 33 proc. kobiet. Choroba najczęściej występuje u osób starszych, szczególnie w przedziale 55–84 lata. Jednak coraz częściej diagnozuje się ją także u ludzi młodych.
Przyczyn tego schorzenia jest wiele. Poza genetycznymi predyspozycjami i innymi chorobami, lekarze często winią złą dietę i siedzący tryb życia. Szkodzi zwłaszcza jedzenie zbyt dużej ilości soli, która zatrzymuje wodę w organizmie, oraz tłuszczów nasyconych, picie dużej ilości alkoholu i palenie papierosów. Okolicznością obciążającą organizm jest także nadwaga, bo dodatkowe kilogramy zmuszają serce do cięższej pracy.
Zasiłek pielęgnacyjny. Konieczność stałej opieki innych osób
Kiedy nadciśnienie odbiera samodzielność i niezależność, koszty związane z opieką i pomocą osobom mającym ograniczoną zdolność do samodzielnego funkcjonowania może pomóc pokryć zasiłek pielęgnacyjny.
Jeśli skutkiem choroby jest trwałe ograniczenie sprawności psychicznej lub fizycznej, osoba chorująca na nadciśnienie może zostać uznana za osobę z niepełnosprawnością. Chodzi o przypadki, w których nie jest w stanie samodzielnie przygotować posiłków, poruszać się, wykonywać podstawowych czynności życiowych lub wymaga stałej opieki innych osób.
Przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego nie zależy od sytuacji finansowej osoby ubiegającej się o świadczenie, lecz od jej stanu zdrowia i stopnia niepełnosprawności, dlatego konieczne jest wcześniejsze zebranie pełnej dokumentacji medycznej, w tym historii leczenia, wyników badań oraz informacji dotyczących potrzeby stałej opieki. Stosowny dokument wydaje powiatowy lub miejski zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Decyzja jest zwykle wydawana w ciągu około 30 dni od złożenia kompletu dokumentów do miejskiego lub gminnego ośrodka pomocy. Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego w 2026 roku wynosi 215,84 zł miesięcznie.
Czytaj też:
Bo zaszkodzi. Zakaz sprzedaży popularnego leku na cholesterol Czytaj też:
Karta Dużej Rodziny jest dla seniorów! Gdzie złożyć wniosek?