Ozempik, Trulicity, Suliqua na NFZ. Komu należy się refundacja?
Ozempic, Trulicity, czy Mounjaro pomagają w odchudzaniu, ponieważ semaglutyd, czyli jedna z substancji czynnych wpływa na ośrodek sytości w mózgu, zmniejsza apetyt i spowalnia opróżnianie żołądka.
Ceny takich leków wynoszą w Polsce od około 350 zł za pen wystarczajacy na miesiąc do ponad 2500 zł za opakowanie, w zależności od leku, dawki i refundacji. Na szczęście są to leki refundowane (30 proc.), ale niestety tylko w określonych okolicznościach.
Milionowe wydatki na leki nowej generacji. NFZ je refunduje, ale nie wszystkim
Z danych Rynku Zdrowia wynika, że tylko od stycznia do maja 2026 roku NFZ przeznaczył na refundację Ozempicu niemal 186,8 mln zł. To o ponad 63 mln zł więcej niż w tym samym okresie 2025 roku – o 51 proc. więcej. Warto o tym wspomnieć, ponieważ po zaledwie pięciu miesiącach 2026 roku refundacja Ozempicu przekroczyła już połowę kwoty wydanej na niego w całym 2025 roku.
W pierwszych pięciu miesiącach 2026 roku NFZ wydał również około 50 mln zł na lek o nazwie Trulicity. To ponad 12 proc. więcej niż rok wcześniej. Na refundację leku Suliqua przeznaczono z kolei 27,6 mln zł, wobec 26,1 mln zł rok wcześniej.
Leki z tej pożądanej grupy hamują odczuwanie łaknienia i zmniejszają chęć na jedzenie. Spowalniają także przechodzenie pokarmu z żołądka do jelit, co daje długie uczucie sytości – okoliczność wymarzona przy odchudzaniu. Jednak przede wszystkim są to leki, które regulują wydzielanie insuliny i glukagonu, stabilizując poziom cukru we krwi. W Polsce i Unii Europejskiej są zarejestrowane wyłącznie do leczenia cukrzycy typu 2 i tylko w takim kontekście są refundowane.
Waga wraca aż miło. Dużo skutków ubocznych
Ktokolwiek chce sięgnąć po leki z tej grupy żeby sie odchudzić, powinien wiedzieć, że u osób bez cukrzycy jest to terapia „off-label”, czyli poza oficjalnymi wskazaniami producenta i europejskiego regulatora EMA. Skutki uboczne są nie tylko nieprzyjmne (nudności, zwłaszcza po pierwszych iniekcjach, wymioty i biegunka, które zwykle ustępują po kilku tygodniach, zaparcia, ból brzucha i niestrawność), ale także poważne:
- ostre zapalenie trzustki,
- kamica żółciowa i zapalenie pęcherzyka żółciowego,
- zmiany rytmu serca (kołatanie),
- ostre uszkodzenie nerek w wyniku odwodnienia, spowodowanego nudnościami i wymiotami,
- reakcje alergiczne, w tym ciężka anafilaksja.
Nie są to preparaty przeznaczone do samodzielnego stosowania bez kontroli medycznej. Warto też wiedzieć, że po przerwaniu terapii apetyt wraca silniej niż przed leczeniem, a tempo odzyskiwania wagi wynosi przeciętnie 0,4 do 0,8 kg miesięcznie.