Emerytura z Norwegii. Ważne formalności do załatwienia

Polska społeczność w Norwegii jest bardzo duża liczy około 110 tys. osób, a nieoficjalnie jeszcze więcej. Emigracja do tego kraju zaczęła się po 2004 roku, czyli po wejściu Polski do Unii Europejskiej, choć sama Norwegia członkiem Unii nie jest.

Coraz więcej osób będzie pobierało norweskie emerytury. Jak je załatwić?

Zasady systemu emerytalnego w Norwegii

Emerytura z Norwegii może być pobierana w Polsce, jeśli mieszka się w kraju EOG, a o transfer świadczeń wnioskuje się w NAV (Norweski Urząd Pracy i Pomocy Społecznej).

EOG, czyli Europejski Obszar Gospodarczy (EOG) to strefa wolnego handlu utworzona w 1994 roku, obejmująca 27 państw Unii Europejskiej oraz Islandię, Liechtenstein i Norwegię. Zapewnia funkcjonowanie jednolitego rynku opartego na czterech swobodach: przepływie towarów, osób, usług i kapitału, bez konieczności pełnego członkostwa w Unii.

Norweska emerytura jest zazwyczaj opodatkowana w Polsce, ale z uwzględnieniem unikania podwójnego opodatkowania.

Jak uzyskać prawo do norweskiej emerytury?

Prawo do norweskiej emerytury nabywa się po minimum 3 latach przynależności do norweskiego systemu ubezpieczeń społecznych. Pełna emerytura wymaga 40 lat pracy. Prawo do norweskiej emerytury (alderspensjon) przysługuje każdemu, kto pracował lub mieszkał w Norwegii i odprowadzał składki do systemu ubezpieczeń społecznych (Folketrygden), zazwyczaj przez minimum 3-5 lat.

Wysokość norweskiego świadczenia zależy od liczby lat pracy i wysokości zarobków oraz składek. Wysokość emerytury przysługującej za staż pracy wyliczana jest z 20 najlepszych lat pracy z okresu od 17 do 75 roku życia.

Podstawowy wiek emerytalny w Norwegii to 67 lat, ale wcześniejsza emerytura jest możliwa od 62. roku życia, jeśli zgromadzono odpowiedni kapitał.Na poczet emerytury odkładana jest kwota w wysokości 18,1 proc. z dochodu rocznego brutto do 75. roku życia. Emerytura w Norwegii przysługuje dożywotnio.

Zasada dwóch emerytur

Norweską emeryturę można pobierać, mieszkając w Polsce. Wniosek emerytalny składa się przez NAV (Norweski Urząd Pracy i Pomocy Społecznej) lub w ZUS.

Zasady wyliczania emerytury w Norwegii zależą od roku urodzenia. „Stare zasady” obowiązują osoby urodzone przed 1954 rokiem, „Nowe zasady” osoby urodzone w 1963 roku lub później, natomiast osoby urodzone między 1954 a 1962 rokiem obowiązują zasady mieszane.

Praca w Norwegii niestety nie wpłynie na wysokość emerytury w ZUS. Nie ma możliwości transferu składek, ale można pobierać dwie emerytury – polską i zagraniczną. Wniosek złożony w jednym kraju inicjuje proces rozpatrywania uprawnień w pozostałych państwach ubezpieczeniowych, dzięki koordynacji systemów emerytalnych.