Reforma edukacji – dobra, zła czy beznadziejna?

"Dziennik Polski": Tylko 845 małopolskich sześciolatków trafi dzisiaj do pierwszej klasy. To niespełna 3 procent wszystkich dzieci w tym wieku. Jeszcze do 2012 roku to rodzice mają decydować, czy posłać swoje sześcioletnie dziecko do szkoły, czy raczej zatrzymać je w przedszkolu. Czy rodzice postąpili słusznie, zatrzymując dzieci w domu?

Według Elżbiety Piwowarskiej, szefowej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej nr 4 w Krakowie, jest mnóstwo powodów, dla których rodzicie wolą nie posyłać swoich sześcioletnich pociech do pierwszej klasy. Przede wszystkim rodzice boją się, że dziecko nie poradzi sobie w szkole, bo jest jeszcze niedojrzałe. Kolejnym argumentem, którym się posługują, jest kradzież dzieciństwa. Inni zaś po prostu nie chcą, żeby eksperymentowano na ich dzieciach.


Moim zdaniem taka reforma nie rozwiąże problemów szkolnych. To nie kwestia wieku, w którym dziecko idzie do szkoły, decyduje o jego późniejszym wykształceniu. Ja bym się przyjrzała gimnazjom na przykład i przywróciła stary podział na ośmioletnią szkołę podstawową i czteroletnie liceum. Gimnazjum bowiem jest szkołą przejściową, w której w większości przypadków uczniowie nie robią literalnie nic.
Zamiast zdobywać wiedzę, uczą się cwaniactwa, palenia papierosów i wagarowania. Tym samym tracą trzy cenne lata na obijanie się. Nie mają żadnych zainteresowań, a jedyny sposób spędzania wolnego czasu jaki znają, to gry komputerowe i picie na umór.

Oczywiście zdaję sobie sprawę z faktu, że nie wszyscy gimnazjaliści są tacy, oraz że są gimnazja, które starają się trzymać poziom. Jednak wystarczy przyjść do liceum i posłuchać wypowiedzi pierwszorocznych licealistów. Włos się wtedy jeży na głowie ze zgrozy i zdziwienia, jakie te dzieci wygadują głupoty. Jak Nilu szukają w Australii, a Szwajcarii w Ameryce Południowej. I to nie jest przykład wyssany z palca, tylko autentyczny przypadek licealisty, który w gimnazjum miał same piątki.

Tak więc zamiast na siłę udziwniać edukację i posyłać do szkoły coraz to młodsze dzieci, może nasze ministerstwo wzięłoby się do roboty i poważnie zastanowiło nad skutecznością nowego systemu nauczania. A także nad tym, dlaczego ostatnio uczniowie mają same prawa, a żadnych obowiązków.