Tęsknota

Można tęsknić z wielu powodów. Z miłości, z przywiązania, ze strachu przed samotnością... Można tęsknić zupełnie o tym nie wiedząc a jedynie wyczuwając, że coś się zmieniło, coś z nami nie tak...

Tęsknota to bardzo pożądany uczuciowo stan. Pozwala sprawdzić, na ile jesteśmy zaangażowani w daną relację interpersonalną. Uświadamia, co jest dla nas ważne a co może jeszcze poczekać. Wyznacza tym samym priorytety życiowe.

Jednak spotykamy na swojej drodze także osoby, za którymi nie warto tęsknić, gdyż wcale na to wyróżnienie nie zasługują ... Oczywiście, zawsze można pokusić się o interpretację, zawartą w chińskiej mądrości : „Ogień, który Cię pali , to ten sam przy którym się grzejesz” Niektórym, jednak takie słowa nie wystarczą…

Uzasadnienie i sens tęsknoty upatruje się w sprawdzenie swoich uczuć i ich prawdziwości. Skoro za kimś tęsknimy, to znaczy, że jest dla nas Ważny (bo go kochamy albo przynajmniej darzymy sympatią). W każdym razie zależy nam na tej osobie. W pewnym sensie więc, tęsknota ubogaca nas wewnętrznie. Nadaje życiu sens.

Z drugiej strony można tęsknić do tego stopnia, że zamiast nas budować i wzmacniać, tęsknota spowoduje pustkę i wypalenie. Zacznie nam brakować sił do działania, do zmagania się z codziennymi obowiązkami, a w końcu- do życia ... Dzieję się tak w przypadku nieodwzajemnionych uczuć ( w tym także tęsknoty) niezrealizowanych marzeń i pragnień. Pojawia się frustracja, smutek, żal , czasem nawet rozpacz.

Takie rozważania o tęsknocie przywołuję mi w pamięci cytat P. Coelho: "Światło jest nietrwałe, gaśnie na wietrze, zapala się od błyskawicy, trudno je uchwycić, niczym promień słońca - a jednak warto o nie walczyć"

Światło stanowi analogię do tęsknoty, która ma swoje wady i zalety, a mimo to warto o nią zabiegać...