"Polowaneczko" Tomasz Matkowski

Matkowski w sposób bezkompromisowy rozprawa się z myślistwem jako formą sadystycznego morderstwa. Jego "Polowaneczko" to nietuzinkowy pseudoliteracki – pseudonaukowy twór o walorach żarliwej agitki z czasów socrealizmu i zarazem lektura, która dotyka, igra z czytelniczą wrażliwością, po to aby dotknąć do żywego, zbulwersować i oburzyć.

„Polowaneczko” nie ma się podobać, ma przede wszystkim wstrząsać i wydaje mi się, że ten cel Matkowskiemu udało się zrealizować aż za dobrze. On sam zresztą ze swym zamiarem się nie krył. Napisał książeczkę celowo prowokacyjną i demaskatorską, bardzo odważną, tylko czy epatowanie kontrowersyjnymi treściami jest dobrą strategią, nawet jeśli wynika z „pobudek serca”? I jakkolwiek „Polowaneczko” nie byłoby publikacją słuszną i potrzebną, wzajemne przerzucanie się argumentami między dwoma obozami oponentów, ta kategoryczna nieomylność i chłód Matkowskiego (z którym, podkreślam, w większości kwestii absolutnie się z nim zgadzam), sprawia, że lektura pozostawia po sobie niedookreślony niesmak, poczucie, że ktoś tu kimś bardzo chce manipulować? Przeczytaj całość